Ayhan barajının batısı ile Höyük ve Kalın Tepeler’in doğusu arasındaki bölge Ayhan ekayzonu olarak adlandırılmaktadır. Bu zon, Gümüşyazı ve Kalıntepe fayları arasında uzanır. Kuzeyde en dikkat çekici fay ise Çaltepe faydır. Bu zon, karasal ve denizel ortamlarda birikmiş olan Geç Paleosen-Orta Eosen yaşlı birimlerden oluşur ve alttan üste doğru yanal ve düşey geçişleri temsil eden farklı formasyonlardan meydana gelir (Demircioğlu 2014).

Ayhan EkayZonu, Geç Kretase ile Orta Eosen dönemi arasında Kırşehir Masifi’nin altına İç Toros Okyanusu’nun dalması sonucu Kırşehir Masifi içinde oluşan arka yay havzasında meydana gelmiştir. Havza, Geç Paleosen-Erken-Orta Eosen yaşlı Ayhan Grubu formasyonları ile dolmaya başlamış ve kıtasal hareketler sonucunda sığlaşmıştır. Bu dönemin ürünü olarak, bölgede bol fosilli sığ denizel konglomeralar, kumtaşları ve kireçtaşları görülmektedir (Demircioğlu 2014).

Ayhan Ekayzonunun en dikkat çekici özelliği, güney-kuzey yönelimli sıkışma kuvvetleri altında gelişen ters ve bindirme faylarının fazlalığıdır. Bu faylar özellikle Geç Paleosen-Orta Eosen yaşlı Ayhan grubu kayalarında daha yoğundur. Ayhan barajının güneyinden kuzeyine doğru ardışık olarak gelişen bu bindirme fayları, metamorfik ve Masif’in Geç Kretase andezitlerinin Geç Paleosen-Orta Eosen yaşlı birimlerin üzerine bindirilmesi ve Ayhan grubu kayalarının bindirilmesiyle oluşmuştur (Demircioğlu 2014).

Bu bölgede birçok büyük ve küçük ölçekli ters ve bindirme fayları, asimetrik kıvrımlar ve kırık kıvrımlar gibi bazı jeolojik yapılar gözlemlenir. Bunların en önemlileri; Dondurma Tepe bindirme fayı, Saçaklı Tepe bindirme fayı, Değirmentepe bindirme fayı ve Çaltepe bindirme fayıdır. Genel olarak güney-kuzey yönünde uzanan ve bindirmelerden oluşan bu zonun uzunluğu yaklaşık 4-5 km civarındadır (Demircioğlu 2014).